چیزهایی که شما در مورد Aerogels نمی دانم

آئروگل به نظر «ضعیف و بادخیز» می رسد، اما در واقع بسیار قوی و بادوام است. می تواند هزاران برابر جرم خودش در برابر فشار مقاومت کند، و تنها زمانی ذوب خواهد شد که دما به ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد برسد. علاوه بر این، هدایت حرارتی و شکست آن نیز بسیار کم است، و توانایی عایق آن ۳۹ برابر قوی تر از بهترین فیبر شیشه ای است. به دلیل این ویژگی ها، آئروگل به ماده ای بی بدیل در اکتشافات فضایی تبدیل شده است. هم ایستگاه فضایی میر روسیه و هم کاوشگر Pathfinder مریخ آمریکا از آن برای عایق حرارتی استفاده می کنند.

کاربرد آئروگل در هوافضا به مراتب بیشتر از آن است. فضاپیمای "استارداست" ناسا در حال حمل آن در یک ماموریت بسیار مهم در فضا—جمع آوری ذرات ستاره دنباله دار است. دانشمندان بر این باورند که ذرات دنباله دار حاوی ابتدایی ترین و قدیمی ترین ماده منظومه شمسی هستند. مطالعه آن می تواند به انسان ها کمک کند تا تاریخ خورشید و سیارات را واضح تر درک کنند. در سال ۲۰۰۶ فضاپیمای "استارداست" با اولین نمونه های ستاره دنباله دار و گرد و غبار ستاره ای که توسط بشر به دست آمده است، به زمین باز خواهد گشت.

اما جمع آوری گرد و غبار ستاره دنباله دار کار آسانی نیست. سرعت آن معادل ۶ برابر گلوله تفنگ است. اگرچه حجم آن از دانه های شن کوچکتر است، اما هنگامی که با چنین سرعت بالایی با مواد دیگر تماس می گیرد، ترکیب فیزیکی و شیمیایی آن ممکن است تغییر کند یا حتی به طور کامل تبخیر شود. حالا که دانشمندان آئروگل دارند، این مشکل بسیار ساده شده است. این مانند دستکش بیس بال بسیار نرم است که می تواند به آرامی سرعت گرد و غبار دنباله دار را کاهش دهد، و آن را به آرامی پس از کشویی برای فاصله 200 برابر طول خود را متوقف کند. پس از ورود به "دستکش آئروگل"، استارداست مسیری شبیه هویج را ترک خواهد کرد. از آنجا که آئروگل تقریبا شفاف است، دانشمندان به راحتی می توانند این ذرات را با توجه به مسیر پیدا کنند. [3]